Skip to main content

भारावल जाणं | पावनखिंड चित्रपट | Pavankhind Movie |



 *पावनखिंड चित्रपटाच्या निमित्ताने *

*भारावल जाणं *

*©️®️सौ .रुपाली राहुल जाधव *

* बागलाण *

फर्स्ट डे फर्स्ट शो काही कारणास्तव शक्य झाला पण लास्ट डे लास्ट शो चुकवला नाही .बाजींची भूमिका करणाऱ्या  अजय पुरकर ह्यांची मुलाखत पहिली ,चित्रपटाचा ट्रेलर पाहिल्या पासून त्याच्या रिलीज ची उत्सुकता होती .अप्रतिम संवाद ,कलाकारांनी जीव ओतून केलेले काम ,उत्तम तंत्रज्ञान      ह्यामुळे चित्रपट अगदी मनाला भावतो .*छत्रपतींच्या सिंहासनातील एक एक रत्ना प्रमाण अनमोल रत्न असणारे एक एक मावळे त्यातीलच एक अनमोल रत्न म्हणजे बाजी प्रभु देशपांडे.* त्यांच्या शौऱ्याची गाथा म्हणजे हा चित्रपट .अतिशय उत्तम संवाद .रायाजीच्या तोंडचा संवाद "*जमीन आणि शरीर दोन्हीही कसले नाही तर त्यांचा कस जातो "* ह्यातून व्यायाम ,योग संतुलित आहार ह्याच आपल्या आयुष्यात किती महत्व आहे हे कळत ."*लाख मेले तरी चालतील पण लाखांचा पोशिंदा वाचला पाहिजे".* ह्यातून समाजाला उत्तम मार्गदर्शकाची किती गरज आहे हे समजते .खरोखर एक एक वाक्य काळजावर कोरलं जात होत .बांदल प्रमुख दिपाई आणि जिजाऊंच्या हाती तलवार पाहून स्त्री पुरुष समानता त्याकाळी प्रत्यक्ष कृतीत होती  ते समजलं .महाराजांसाठी हसत हसत मरणाला सामोरे जाणारे मावळे पहिले कि स्वतःच्या कोत्या विचारांची लाज वाटते .इतका त्याग समर्पण आपण करू शकू का ?हा प्रश्न पुन्हा पुन्हा स्वतःला विचारावा वाटतो .टोपीकर इंग्रजांचा कावा राजांनी आधीच हेरला होता .त्यांनी दूरदृष्टीनं आरमार उभं केलं .*खरचं राजं पुन्हा जन्माला या .तुमच्या विचारांची ,आचारांची ,दूरदृष्टीची आज नितांत गरज आहे .* चित्रपटातील दोन्हीही लोकसंगीताच्या बाजावर आधारित गाणी उत्तम ,श्रवणीय आणि ठेका धरायला लावणारी नक्कीच आहे .तसेच मध्ये मध्ये दोन दोन कडवी सादर केली आहे ती भजना प्रमाण भासतात .पुष्पा च्या action अबाल वृद्धांनी रिल्स ,satus ,व्हिडीओ post केले .कोणी ह्या चित्रपटातील गीतांच्याहि रिल्स व्हिडीओ बनवाव्यात .पुष्पा एक चित्रपट म्हणून उत्तम आहे पण एक चंदन तस्कर आपला आदर्श असावा कि ?बाजींसारखा मावळा ,शिवबा आपला आदर्श असावा ?*संस्कार हे काही एका क्लीक वर भावी पिढीत इन्सर्ट करता येत नाही ते आपल्या वाणी ,विचार ,आचारातूनच द्यावे लागतात .* आपला इतिहास किती समृद्ध आहे हे बघण्यासाठी सर्वानी आवर्जुन सिनेमा गृहात जाऊन *"पावनखिंड "* हा चित्रपट बघावा .मनाला निश्चितच समाधान मिळेल .

Comments

Popular posts from this blog

संभाजी महाराज कविता - संभाजी महाराज मराठी कविता - Sambhaji Maharaj Kavita in Marathi - Vichar - Lek -Quotes -Gold Poem

शीर्षक-शिवबाचा छावा फाल्गुन वद्य मास हस्त नक्षत्रावर छावा जन्मला पुरंदर किल्ल्यावर स्वराज्याचा वारस शत्रूंचा कर्दनकाळ सईबाईंच्या पदरी असा जन्मला बाळ स्वराज्याला पुत्र झाला खलिता धाडला चोहीकडे बाळाचे मोहकरुप पाहताच काळीज धडधडे सईबाईंनी मनावर घेऊनी घडवला छावा शिवबाचा संभाजी राजे नामाभिधान राजा हा रयतेचा त्रिवार नमन अमुचे या शिवबाच्या छाव्यास जन्मदिनी सुमनांजली वाहते शब्द गुंफूनी काव्यात सौ हेमलता विसपुते वाशिम Copyright © Gold Poem

लढाऊ ,परिचारिका | Happy Nurse Day | Nurse day | Marathi Poetry | Poem | psricharika din |

शीर्षक-लढाऊ ,परिचारिका  आला आजचा हा दिवस  साजरा होतो सर्वत्र  परिचारिका दिन      रुग्णांच्या सेवेत महत्वाचे       त्यांचे योगदान  करीत असतात अहोरात्र  त्या सेवादान       लपवुनी आपल्या सर्व भावना        करीत असतात आपले        कर्तव्य छान  डाँ.च्या सेवेइतकाच  त्यांनाही असतो मान        असो कोणत्याही वयाचा रुग्ण      तरी सेवा करतील त्यास समजुनी         लहान  कोरोनाच्या लढाईत भूमिका  त्यांची महत्वाची  काही लोक थुकती तोंडावरती तर  काही काही पाया पडुनी देती  त्यांना मान      आपल्या कुटुंबापासून राहून दूर     इमाने इतबारे आपले सेवाव्रत जोपासून        वाढवी देशाची शान  अशा सर्व परिचारिकांपुढे  वंदनासाठी झुकती आमची       मान 🎩🎩🎩 -सौ .रुपाली जाधव  बागलाण

भूक | आसरा माता | Bhuk | Wasting of Food | A hunger Stomach | Heart Touching Article | Marathi | Never wastes food | Most Trending On Internet Today |

अलक  विषय -भूक  शीर्षक -आसरा माता  गावची माता 'आसरा माता 'आया माऊल्यांना 'नैवैद्य द्यायची घाई चालली होती .    मंदिरात जाताच समोरच दृश्य पाहून गीता जागीच थबकली .माऊल्यांच्या पायथ्याशी नैवेद्याचा पूर्ण खच पडला होता .जागोजागी मानत्याचे कोंबडे मारून पडले होते .त्यांचे लचके कुत्रे तोडत होते .कावळे टोचा मारत होते .त्या गडबडीत एक अंगावर जेमतेम लाज झाकण्यापुरता कपडे असणारी मुलगी आसरांजवळ वाहिलेला नैवेद्य घेण्यासाठी धपडत होती .      त्या लेकराने आपल्या फ्रॉकच्या झोळीत गोळा केलेल्या जेवणाला मारलेल्या कोंबड्यांचे रक्त ,पिसं लागले होते .गीताने तिला हटकलेही मी आणलेला नैवैद्य घेऊन पण तो झोळीतला फेकून दे स्वछता ,अन्नदान ,समाजकार्य ,रीती परंपरा ह्या सर्वांवर विजय मिळवत भूक जिंकली होती .नीताच्या डब्यातले अन्न घेऊन ती चिमुकली आपल्या गरिबीची भूक भागवू पहात होती . -सौ .रुपाली जाधव  बागलाण

Subscribe Us